วันพุธที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2557

ภาษาอังกฤษ : ภาษาที่สองของอาเซียน


เด็กไทยกับภาษาอังกฤษ

ประเทศไทยกำลังจะเข้าสู่ความเป็นประเทศเปิดในกลุ่ม ๑๐ อาเซียน และภาษาอังกฤษจะเป็นภาษาที่สอง มีการประชาสัมพันธ์กันมาอย่างยาวนาน ถือว่าประเทศเราน่าจะมีความพร้อมในระดับหนึ่งโดยเฉพาะในหมู่นักเรียนนักศึกษาตั้งแต่ระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานขึ้นไป แต่โดยรวมเท่าที่เห็นดูเหมือนภาษาอังกฤษในกลุ่มนักเรียนและนักศึกษาจะไม่กระดิกหู นักเรียนจำนวนมากที่พูด อ่านและเขียนทั้งไม่มีทักษะและไม่ได้ ผู้เรียนในระดับปริญญาก็อยู่ในปัญหาเดียวกันที่ในระดับนี้จำเป็นต้องใช้ศัพท์เทคนิคที่เป็นสากล แต่กลับอ่าน แปลและใช้สื่อสารไม่ค่อยได้ ทั้งที่กระทรวงได้กำหนดให้เรียนภาษาต่างประเทศตั้งแต่ระดับประถมศึกษา อีกทั้งครูผู้สอนในโรงเรียนถูกกำหนดให้จบปริญญาตรีทุกคน โดยสถานศึกษาไม่น้อยที่มีวุฒิปริญญาโทและเอก คำถามที่น่าห่วงในตลาดการแข่งขันในอาเซียนคือ เราจะถูกจัดให้ยืนอยู่อันดับที่เท่าใดของตลาดแรงงาน

ภาพจากhttp://www.manager.co.th/Campus/ViewNews.aspx?NewsID=9570000121241


กระทรวงศึกษาธิการ หน่วยงานส่งผ่านและสถานศึกษาจึงถูกสังคมจ้องมองในฐานะผู้จัดการศึกษาให้กับลูกหลาน ถึงเวลาที่ควรจะเร่งปรับกระบวนท่าการจัดการเรียนการสอนที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่สองได้แล้ว แทนคำว่าภาษาต่างประเทศที่ทำให้ความหมายและความสำคัญหายไปเป็นอย่างมาก

ภาษาอังกฤษ : ภาษาที่สองของอาเซียน 

คำว่า “ภาษาที่สอง” หากกระทรวงศึกษาธิการยังไม่เคลื่อนไหว เขตพื้นที่และสถานศึกษาก็ประกาศใช้เป็นนโยบายก็ไม่น่าจะผิดต้องถึงขั้นถูกสอบสวนวินัยหรอก การบริหารการเปลี่ยนแปลงด้วยหลักคิดใหม่ๆ (Paradigm) กระทรวงส่งเสริมมาหลายปีแล้ว จึงสามารถคิดได้เองโดยไม่รอสั่งการ 


ลูกเสือ สด.ณ ค่ายลูกเสือเอราวัณ

เพียงระดมสมองอีกนิดเดียวจะสามารถเรียกหลักคิด วิธีทำ และกิจกรรมภายในสถานศึกษากลับมาได้มาก เพราะสามารถแทรกอยู่ในวิถีชีวิตการเรียนรู้ทุกห้องเรียนและกิจกรรมการเรียนรู้ที่เรียกความคุ้นเคย เน้นทักษะการสื่อสารจากการพูด สนทนา แสดงความคิดเห็น อธิบายสิ่งต่างๆ เป็นอันดับต้น เสริมพลังเด็กที่ได้จากการเรียนรู้กับเพื่อนและสิ่งแวดล้อมที่กำหนดในกิจกรรมที่เตรียมเพื่อความสนุก คุนเคย เป็นธรรมชาติ จึงตามด้วยการอ่านและการเขียน  ส่วนไวยากรณ์ให้แทรกภายหลังในระดับสูงขึ้นที่เป็นโครงงาน (Project) ในระดับมัธยม งานศึกษาค้นคว้า (Study) ในระบปริญญา และวิจัย (Research) ระดับบัณฑิตศึกษา 

ผู้บริหารครูอาจารย์ มีโอกาสได้คิดได้ตื่นตัวสร้างความพร้อมให้กับตนเอง ฐานบุคลากรเราดีอยู่แล้วติดปีกแนวคิดให้นิดเดียวก็บินได้ สามารถสรา้งแบบปูพรมได้พร้อมกันด้วย

ไม่มีความคิดเห็น:

ขับรถเมืองไทยไม่ใส่ใจ ไม่ได้แล้ว

ขับรถเมืองไทยไม่ใส่ใจ ไม่ได้แล้ว...ว่ามั้ย? บ้านเรารถชุมมากกว่าที่คิดแล้ว แทบทุกบ้านนิยมมีรถและหลายคัน ถนนจึงเป็นที่รวมภัยจนกล...